دلم انگاری گرفته٬ قد بغض یا کریما

عصر جمعه توی ایون، می شینم مثل قدیما

تو دلم می گم آقا جون تو مرادی من مریدم

من به اندازه وسعم طعم عشقتو کشیدم

کاشکی از قطره ی اشکت کمی آبرو بگیرم

یعنی تو چشمه ی چشمات با نگات وضو بگیرم

برای لحظه ی دیدار از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ی ناچیز واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت هر کی تنهاست توی دنیا

یه دونه نامه ی خوش خط بنویسه واسه آقا

کاغذ نامه رو بعدش توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش خاطرت خیلی عزیزه

تولدت مبارک

نمی دونم از کدوم ستاره می بینی منو

چشماتو می بندی و دوباره می بینی منو

پر بغض جمعه های ناگزیر و بی صدا

خیلی خستم باورم کن دنیا زندونه برام

توی کوره راه چشمام، عطر بارون، بوی سیبی

واسه عاشقونه موندن، تو همون حس غریبی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه ی هر عاشق واسه زنده موندنی

می دونم هنوز اسیرم تو حصار لحظه ها

کاش می شد با یه اشاره ی تو آزاد می شدم

با توام که گفته بودی غصه هام تموم می شن

پس کجایی که بیایی منو بگیری از خودم

ناجی ترانه ها ، منو به واژه ها ببخش

این حقیرو به سخاوت شب و ماه ببخش

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن است

                      روز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است

متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان

                      حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردن است

يك نفر مياد كه من منتظر ديدنشم

يك نفر مياد كه من تشنه بوييدنشم

مثل يك معجزه اسمش تو كتابا اومده

تن اون شعراي عاشقانه گفتن بلد

خالي سفرمونو پر از شقايق ميكنه

واسه موجاي سياه دستا رو قايق ميكنه

هميشه غايب من گريه هامو دوست نداره

هميشه غايب من زخم هامو مرهم ميذاره

نكنه يه وقت نياد صداش به دادم نرسه

آيينه ها سياه بشه كور بشه چشم ستاره

مثل يك معجزه اسمش تو كتابا اومده

تن اون شعراي عاشقانه گفتن بلد

شايد اون هميشه غايب تو باشي تو اگه اومدني نيستي بگو

اگه مارو خواستني نيستي بگو....

برای سلامتی و ظهورش صلوات.